Από τη Λαΐκή Συσπείρωση Πελοποννήσου αναφέρεται: «Τη Δευτέρα 2/3/2026 συνεδρίασε το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου με θέμα τα σοβαρά προβλήματα που έχουν προκύψει στη μεταφορά των μαθητών στη Μεσσηνία, ύστερα από την αλλαγή των συμβάσεων που έγινε αιφνιδιαστικά για τους γονείς, στα μέσα της σχολικής χρονιάς.
Στη συζήτηση μίλησαν εκπρόσωποι γονέων από την Ένωση Γονέων Καλαμάτας, καθώς και από το Ειδικό Νηπιαγωγείο και το Ειδικό Δημοτικό Καλαμάτας. Η Περιφερειακή Αρχή υποστηρίζει ότι τα προβλήματα είναι προσωρινά και ότι βρίσκονται προς επίλυση. Μάλιστα, κάλεσε την επομένη, Τρίτη 3/3 το πρωί, όσους γονείς αντιμετωπίζουν προβλήματα να μεταβούν στην έδρα της Περιφέρειας στη Μεσσηνία και να τα καταθέσουν συγκεκριμένα, κάτι που πράγματι έγινε.
Θα παρακολουθήσουμε αν πράγματι θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα και δεν θα ανεχθούμε δικαιολογίες του τύπου «δεν γνωρίζαμε». Οι γονείς, οι διευθύνσεις των σχολείων και οι σύλλογοι γονέων απευθύνονται στις υπηρεσίες και οι αρμόδιοι γνωρίζουν τα πάντα.
Η Περιφερειακή Αρχή θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των μαθητών, ακόμη και του Δημοτικού, τους οποίους υποχρεώνει να χρησιμοποιούν ακατάλληλους δρόμους, χωρίς πεζοδρόμια και με μεγάλη κίνηση. Τους υποχρεώνει επίσης να αλλάζουν διαδοχικά μέσα μεταφοράς ή να συμμετέχουν σε δρομολόγια με πολλές στάσεις, με αποτέλεσμα αποστάσεις 10–15 λεπτών να διανύονται σε μία ή και μιάμιση ώρα.
Περιορίζει δραστικά τα Ειδικά Μαθητικά Δελτία, αντί να απαιτήσει τη διεύρυνση της δωρεάν μεταφοράς των μαθητών με τα μέσα μαζικής μεταφοράς καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Συνεχίζει να μεταφέρει παιδιά Νηπιαγωγείου και πρώτων τάξεων Δημοτικού μαζί με μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου.
Συνεχίζει να στοιβάζει ακόμη και παιδιά ΑμεΑ, τέσσερα–τέσσερα σε ταξί, παρά το γεγονός ότι αυτό απαγορεύεται από τον ΚΟΚ, όταν δεν τηρούνται συγκεκριμένοι όροι (ηλικία, ύψος, ειδικός εξοπλισμός).
Ακολουθεί η εισηγητική παρέμβαση του επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Νίκου Κουτουμάνου:
Βρισκόμαστε μόλις δύο μέρες μετά την 3η επέτειο του τραγικού εγκλήματος των Τεμπών και ερχόμαστε σήμερα πάλι εδώ για να συζητήσουμε ζητήματα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, εν έτει 2026: να εξασφαλίσουμε δηλαδή στοιχειώδη ασφάλεια για τη μεταφορά των παιδιών.
Σε αυτό το επεισόδιο δεν πρωταγωνιστεί το τρένο – αφού, ως γνωστόν, δεν υπάρχει στην Πελοπόννησο – αλλά, άκουσον–άκουσον, υπάρχει η απαίτηση των γονέων να μεταφέρονται τα παιδιά τους με ασφάλεια και στην ώρα τους, χωρίς να συμβιβάζονται με το «κάνουμε ό,τι μπορούμε» που ακούγεται από τα στελέχη της Περιφέρειας.
Υπάρχει επίσης η απαίτηση να μη φορτώνονται με τσάντες ή και μουσικά όργανα και να περπατούν, σε όλες τις καιρικές συνθήκες, ακόμη και για χιλιόμετρα – κάτι που, κατά την Περιφερειακή Αρχή, φαίνεται να θεωρείται υπερβολή.
Στο τωρινό επεισόδιο, βέβαια – και ευτυχώς – δεν ακούσαμε το διαβόητο πλέον «είναι ντροπή να θέτετε ζητήματα ασφάλειας», που έλεγε κάποιος υπουργός της κυβέρνησης.
Ακούσαμε μάλιστα και «συγγνώμη» διά στόματος του κ. Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας. Μετά τη «συγγνώμη», όμως, τι ακριβώς επακολούθησε;
Η συγγνώμη τελικά ήταν μόνο για τα δρομολόγια που κρίθηκαν άγονα. Τι λέει η Περιφέρεια; «Δεν φταίμε εμείς που οι μεταφορείς δεν έκαναν προσφορά».
Τεχνικό «κόλλημα» είναι, δηλαδή, που δεν μπορεί να πάει το παιδί από την Τριπύλα στον Αριστομένη; Που τα παιδιά από τα χωριά καθυστερούν ή δεν πηγαίνουν στα σχολεία τους, γιατί το κράτος συνολικά δεν έχει λύσει ακόμη το ζήτημα; Που μητέρα δηλώνει ότι αναγκάζεται να κάνει ταξίδι κάθε μέρα με το μωρό για να πάει το παιδί της στο σχολείο; Ότι σκέφτεται, ως λύση, να αφήσει τη δουλειά της;
Για τον κύριο Αντιπεριφερειάρχη, λοιπόν, τα άγονα είναι το μόνο πρόβλημα. Όλα τα υπόλοιπα του διαγωνισμού είναι καλώς καμωμένα. Να τον ενημερώσουμε, λοιπόν, ότι δεν είναι αποδεκτό να περπατούν τα παιδιά χιλιόμετρα για να πάρουν το λεωφορείο της γραμμής.
Δεν είναι αποδεκτό να περπατούν σε επαρχιακούς δρόμους-καρμανιόλες, χωρίς πεζοδρόμια, λες και είμαστε στο 1950.
Δεν είναι αποδεκτό διαδρομές ακόμη και 15 λεπτών να διαρκούν μία ή και μιάμιση ώρα, γιατί έτσι «βολεύει» το δρομολόγιο.
Όλα αυτά τα λέμε γιατί για τη μεταφορά των μαθητών υπεύθυνη είναι η Περιφέρεια – κακώς, λέμε εμείς, αλλά εσείς θέλετε να πάρετε και άλλες αρμοδιότητες. Θέλετε να πάρετε τα Κέντρα Υγείας, θέλετε να πάρετε τα Νοσοκομεεία. Δεν πάτε να λύσετε πρώτα τη μεταφορά των μαθητών, που είναι κάτι στοιχειώδες;
Έχετε, λοιπόν, ευθύνες, γιατί μας πάτε πίσω σε προηγούμενες δεκαετίες, και όλα αυτά τα βαφτίζετε «εξορθολογισμό εξόδων».
Μετακυλίετε την ευθύνη που έχει το κράτος στις οικογένειες και αύριο θα λέτε: «Οι κακομαθημένοι γονείς δεν πάνε τα παιδιά τους με το λεωφορείο, ενώ το πληρώνει η Περιφέρεια».
Και η μεγαλύτερη ευθύνη της Περιφέρειας, πέραν των άλλων, είναι ότι θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών.
Και έχετε μάλιστα το θράσος – έτσι το χαρακτηρίζουμε – να βγαίνετε στα κανάλια και, ούτε λίγο ούτε πολύ, να κατηγορείτε τους γονείς του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας που διαμαρτύρονται, λέγοντας συνειδητά ψέματα και παρουσιάζοντάς τους σαν κακομαθημένους που θέλουν να παίρνει το παιδί τους ταξί από το σπίτι.
Φτάσατε μάλιστα να πείτε ότι διαμαρτύρονται όσοι απλώς παίρνει το παιδί τους λεωφορείο, ενώ δεν διαμαρτύρονται οικογένειες που έρχονται από τη Μάνη και κάνουν πολλές ώρες για να φτάσουν τα παιδιά τους στην Καλαμάτα.
Ψέμα 1ον: Αυτό που κάνατε με τον νέο διαγωνισμό είναι ότι υποχρεώσατε τα παιδιά να περπατούν χιλιόμετρα και να παίρνουν μεγάλα λεωφορεία της γραμμής, με όλους τους κινδύνους που προαναφέραμε. Κανένας γονέας δεν απαίτησε ιδιωτικό σοφέρ.
Ψέμα 2ον: Υπάρχουν γονείς από όλη τη Μεσσηνία – και από τη Μάνη, εννοείται – που διαμαρτύρονται και έχουν φτάσει σε απόγνωση. Σε εμάς έχουν φτάσει αρκετές διαμαρτυρίες. Εσείς δεν έχετε ακούσει τίποτα;
Βέβαια, μέσα σε όλα αυτά, είπατε και μια αλήθεια, αφού παραδεχθήκατε ότι με τα έργα σας υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν αυτή τη στιγμή πρόσβαση σε ένα από τα βασικά συνταγματικά δικαιώματα: την απρόσκοπτη και ελεύθερη πρόσβαση στη δημόσια εκπαίδευση.
Η μεταφορά των μαθητών δεν είναι πολυτέλεια. Ούτε μπορεί να γίνεται υπό προϋποθέσεις.
Υπάρχει, άλλωστε, η παλιότερη ομόφωνη απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για τη μεταφορά των μαθητών, η οποία προέβλεπε ότι τα παιδιά των πρώτων τάξεων του Δημοτικού, του Νηπιαγωγείου και τα ΑμεΑ θα μεταφέρονται με ταξί που θα τα παραλαμβάνει από το σπίτι τους και θα τα αφήνει στο σχολείο τους με ασφάλεια – και όχι τρία και τέσσερα μαζί.
Δεν μπορεί η πρόσβαση στο σχολείο να εξαρτάται από το αν «συμφέρει» οικονομικά. Όταν ένα παιδί φεύγει από το σπίτι του χαράματα, περπατάει δύο χιλιόμετρα, περιμένει σε μια στάση εκτεθειμένο, φτάνει στο σχολείο κουρασμένο και επιστρέφει το απόγευμα, αυτό δεν συνεισφέρει στην ομαλή λειτουργία της μάθησης. Είναι υποβάθμιση της ίδιας της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Τέλος, η Περιφέρεια έχει την ευθύνη να πάρει μέτρα. Να απαντήσει η πλειοψηφία και να αναλάβει την ευθύνη.
Πόσες φορές έχουμε αναφερθεί στο Ειδικό Δημοτικό και στο Ειδικό Νηπιαγωγείο; Από πού και ως πού θεωρείτε ότι είστε νόμιμοι στοιβάζοντας τέσσερα παιδιά σε ένα ταξί; Από πότε μια εγκύκλιος είναι ανώτερη από τον νόμο, που απαγορεύει ρητώς να κάθονται στο μπροστινό κάθισμα παιδιά κάτω των 12 ετών ή με ύψος κάτω από 1,35 μ.;
Επιτρέψτε μας, λοιπόν, να έχουμε σοβαρές αμφιβολίες όχι μόνο για τις «αρρυθμίες» που δημιουργήθηκαν επειδή άλλαξε η σύμβαση στη μέση της χρονιάς, απροειδοποίητα για τους γονείς, αλλά και για την ίδια τη φιλοσοφία της».
